Krenare_shqiptare
Global Moderator
Full Member
    
Gjinia: 
Postime: 137
krenare shqiptare
|
 |
« Pergjigju #1 : Shtator 05, 2009, 01:07:50 MD » |
|
Pak me perpara kam lexuar: ''Meglio di una favola'' di Kledi Kadiu
Certi sogni partono da lontano...
Certi sogni partono da lontano e grazie alla tenacia, al talento, alla passione arrivano più in alto di dove si sarebbe anche solo potuto immaginare. Quando è salito sulla Vlora, la nave tristemente nota che dall'Albania trasportava in Italia un carico disumano di esseri umani, Kledi aveva un paio di pantaloncini, delle infradito consumate e una grandissima passione per la danza. Era la forza del sogno che lo spingeva ad andare avanti, nella stiva in mezzo a una folla di disperati, sulla banchina del porto a lottare per un po' d'acqua da bere, rinchiuso dentro lo stadio di Bari, e poi in fuga in mezzo alla campagna e braccato come un lepre. Quella voglia di arrivare che gli ha fatto stringere i denti alla severissima Accademia di danza di Tirana, e sopportare le tante mani in faccia, in mezzo a tante mani tese, nella vita da clandestino qui in Italia. Poi è arrivata la fortuna,Maria De Filippi, Amici e tutto il resto. Che se ci pensa adesso, ancora non ci crede. E quando vede una folla di ragazzi tutti accalcati in una piazza per guardare lui che balla, non può fare a meno di pensare a quella nave,da dove è partito, sembra una vita fa. Questo libro è una storia esemplare che diventa romanzo. Sono pagine di un'intensità sorprendente, un saliscendi di emozioni e avventure che lasciano a bocca aperta. E alla fine il sorriso di Kledi sembra dire di non abbandonare mai i propri sogni, perché le fiabe forse esistono davvero.
Da: ''Meglio di una favola'' di Kledi Kadiu.
Disa endrra nisen nga larg...
Disa endrra nisen nga larg dhe fale kembenguljes talentit, pasionit shkojne me lart se sa mund te imagjinohet. Kur ka hypur mbi Vloren anijen qe ne menyre te trishtueshme kujtohet qe nga Shqiperia transportonte ne Itali nje ngarkese te jashtezakonshme me njerez, Kledi kishte nje pale pantallona te shkurtra dhe pandofla (me gisht) te konsumuara dhe nje pasion shum te madh per baletin. Ishte forca e endrres qe e shtynte te ecte perpara, ne bodrumin e anijes ne mes te nje grumbulli te deshperuarish, ne stolin e portit duke luftuar per pak uje per te pire, mbyllur brenda stadiumit te Barit, e pastaj ne ikje ne mes te fushave e duke vrapuar si nje lepur. Ajo deshire per te ardhur e ka bere te shtrengoje dhembet ne te rrepten Akademine e baletit ne Tirane, e te duronte shum duar ne fytyre ne mes te shum duarve te ngritura, ne jeten si klandestin ketu ne Itali. Pastaj erdhi fati, Maria De Filippi, Amici e te tjerat. Qe po ta mendonte tani, akoma nuk i besohet. Dhe kur shikon nje grumbull te rinjsh te gjithe te ngjeshur ne nje shesh per te shikuar ate kur kercen, nuk rrin dot pa menduar per ate anije, nga ku eshte nisur, duket si nje jete me pare. Ky liber eshte nje histori shembullore qe behet roman. Jane faqe me intensitet te mahnitshem, nje ulje-ngritje emocionesh dhe aventurash qe te lene me goje hapur. Dhe ne fund buzeqeshja e Kledit duket sikur thote te mos braktisim kurre endrrat tona, sepse perrallat ndoshta ekzistoje me te vertete.
Nga: “Me mire se nje perralle” Kledi Kadiu.
|